El Conjugador
AMONESTARSE


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) me amonesto
(tú) te amonestas
(ella) se amonesta
(ns) nos amonestamos
(vs) os amonestáis
(ellas) se amonestan
(yo) me he amonestado
(tú) te has amonestado
(ella) se ha amonestado
(ns) nos hemos amonestado
(vs) os habéis amonestado
(ellas) se han amonestado
(yo) me amonestaba
(tú) te amonestabas
(ella) se amonestaba
(ns) nos amonestábamos
(vs) os amonestabais
(ellas) se amonestaban
(yo) me había amonestado
(tú) te habías amonestado
(ella) se había amonestado
(ns) nos habíamos amonestado
(vs) os habíais amonestado
(ellas) se habían amonestado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) me amonesté
(tú) te amonestaste
(ella) se amonestó
(ns) nos amonestamos
(vs) os amonestasteis
(ellas) se amonestaron
(yo) me hube amonestado
(tú) te hubiste amonestado
(ella) se hubo amonestado
(ns) nos hubimos amonestado
(vs) os hubisteis amonestado
(ellas) se hubieron amonestado
(yo) me amonestaré
(tú) te amonestarás
(ella) se amonestará
(ns) nos amonestaremos
(vs) os amonestaréis
(ellas) se amonestarán
(yo) me habré amonestado
(tú) te habrás amonestado
(ella) se habrá amonestado
(ns) nos habremos amonestado
(vs) os habréis amonestado
(ellas) se habrán amonestado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) me amonestaría
(tú) te amonestarías
(ella) se amonestaría
(ns) nos amonestaríamos
(vs) os amonestaríais
(ellas) se amonestarían
(yo) me habría amonestado
(tú) te habrías amonestado
(ella) se habría amonestado
(ns) nos habríamos amonestado
(vs) os habríais amonestado
(ellas) se habrían amonestado
-
amonéstate
amonéstese
amonestémonos
amonestaos
amonéstense
-
no te amonestes
no se amoneste
no nos amonestemos
no os amonestéis
no se amonesten

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) me amoneste
que (tú) te amonestes
que (ella) se amoneste
que (ns) nos amonestemos
que (vs) os amonestéis
que (ellas) se amonesten
que (yo) me haya amonestado
que (tú) te hayas amonestado
que (ella) se haya amonestado
que (ns) nos hayamos amonestado
que (vs) os hayáis amonestado
que (ellas) se hayan amonestado
que (yo) me amonestara
que (tú) te amonestaras
que (ella) se amonestara
que (ns) nos amonestáramos
que (vs) os amonestarais
que (ellas) se amonestaran
que (yo) me hubiera amonestado
que (tú) te hubieras amonestado
que (ella) se hubiera amonestado
que (ns) nos hubiéramos amonestado
que (vs) os hubierais amonestado
que (ellas) se hubieran amonestado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) me amonestase
que (tú) te amonestases
que (ella) se amonestase
que (ns) nos amonestásemos
que (vs) os amonestaseis
que (ellas) se amonestasen
que (yo) me hubiese amonestado
que (tú) te hubieses amonestado
que (ella) se hubiese amonestado
que (ns) nos hubiésemos amonestado
que (vs) os hubieseis amonestado
que (ellas) se hubiesen amonestado
que (yo) me amonestare
que (tú) te amonestares
que (ella) se amonestare
que (ns) nos amonestáremos
que (vs) os amonestareis
que (ellas) se amonestaren
que (yo) me hubiere amonestado
que (tú) te hubieres amonestado
que (ella) se hubiere amonestado
que (ns) nos hubiéremos amonestado
que (vs) os hubiereis amonestado
que (ellas) se hubieren amonestado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

amonestarsehaberse amonestadoamonestándosehabiéndose amonestado

Participio

Participio

Participio

 

 

amonestado-